
به گزارش ورزش سه، در دقیقه ۲۳ دیدار فجرسپاسی و چادرملو، پاس احسان پهلوان به یادگار رستمی رسید و مهاجم ۲۲ ساله و مریوانی شیرازیها با کنترل بی نقص توپ، چرخشی در اوج خونسردی و یک بغل پای بینقص در دقیقترین حالت ممکن دروازه حریف را باز کرد. گلی دیدنی که تیم مهدی رجبزاده را از شاگردان سختکوش سعید اخباری پیش انداخت اما در نهایت برای برد کافی نبود.
کنترل اولیه، آماده کردن توپ برای ضربه و یک تمامکنندگی هنرمندانه، همان جزئیاتی بودند که صحنه را متفاوت کردند. اینگونه گلها یادآور مهاجمانی هستند که در محوطه جریمه به جای شتابزدگی، ابتدا بر توپ و موقعیت مسلط میشوند و سپس با کمترین ضربه لازم کار را تمام میکنند.
اما داستان یادگار رستمی از این گل جذابتر است؛ داستانی که برای روایت آن باید از ورزشگاه پارس شیراز به بیش از یک دهه قبل و زمینهای فوتبال اروپا برگشت.
از مریوان تا دروازه بایرن مونیخ
سال ۱۳۹۴نام یک کودک ۱۱ ساله مریوانی در اخبار فوتبال ایران مطرح شد. یادگار رستمی، یکی از استعدادهای کشفشده توسط مجموعه مهدی مهدویکیا و علی دوستیمهر، در نخستین حضور بینالمللی آکادمی کیا چنان درخشید که توجه رسانهها را به خود جلب کرد.

در تورنمنت کوردیال کاپ اتریش، آکادمی کیا برابر تیمهای پایه باشگاههای مطرح اروپایی به میدان رفت. یادگار در دو مسابقه ابتدایی تیمش هر شش گل را به ثمر رساند و در پیروزی ۳- صفر برابر تیم زیر ۱۱ سال بایرن مونیخ نیز یک بار گلزنی کرد و یک پنالتی گرفت.
او در پایان مسابقات با ۱۴ گل هم عنوان آقای گلی را کسب کرد و هم بهترین بازیکن تورنمنت شد. آکادمی کیا نیز تا فینال پیش رفت و به مقام نایبقهرمانی رسید.
در همان روزها مهدویکیا درباره این استعداد کوچک جمله جالبی گفته بود؛ اینکه بازیکنی مانند یادگار ندیده و فقط باید مراقب باشد دچار غرور نشود. جملهای که نشان میداد مربیان آکادمی چه انتظارات بزرگی از این کودک دارند.
تفاوت مسیر یادگار با بسیاری از فوتبالیستهای ایرانی دقیقا همینجا بود. او در سنی که اغلب استعدادهای فوتبال کشور هنوز در مسابقات محلی و استانی بازی میکردند، برابر بازیکنان آکادمیهای اروپایی قرار میگرفت.
در سال ۲۰۱۵ علاوه بر موفقیت در اتریش، در تورنمنت نروژ کاپ نیز عنوان آقای گلی را به دست آورد. یک سال بعد در مسابقات دیافآی کاپ و مورفلدن کاپ آلمان نیز آقای گل شد.

این تجربهها بخشی از فلسفه آکادمی کیا بودند؛ مجموعهای که با هدف پرورش بازیکنانی آشنا با فوتبال بینالمللی تشکیل شد و قرار نبود در آن استعدادها صرفا در مسابقات داخلی محک بخورند؛ آنها باید از همان کودکی با سرعت بازی، رقابت و فشار مسابقه مقابل حریفان بینالمللی مواجه میشدند. حالا خروجی آن تجربه امروز در پاهای یکی از نمادهای پرورش یافته در این آکادمی در بالاترین سطح فوتبال ایران به چشم آمده است.
مسیر متفاوت یادگار در سال ۲۰۲۲ به یک انتقال مهم منتهی شد. باشگاه پوگون شچچین لهستان با این بازیکن جوان قرارداد بست تا رستمی به نخستین لژیونر آکادمی کیا تبدیل شود.
استعدادی که سالها قبل برابر بایرن مونیخِ رده پایه گل زده بود، این بار واقعا به فوتبال باشگاهی اروپا رسیده بود. او ابتدا در تیمهای پایه و ذخیره پوگون بازی کرد و در فصل ۲۰۲۳-۲۰۲۲ نیز در تنها شش مسابقه لیگ جوانان لهستان ۱۰ گل به ثمر رساند؛ آماری که باعث شد باشگاه قراردادش را تا تابستان ۲۰۲۶ تمدید کند.
حضور در تمرینات تیم اصلی، قرار گرفتن در فضای فوتبال حرفهای لهستان و تجربه مسابقات اروپایی، فصل تازهای از دوران فوتبالی او بود؛ هرچند این مسیر در نهایت به تثبیت طولانیمدت او در ترکیب اصلی یک باشگاه اروپایی منجر نشد.
رستمی سرانجام به فوتبال ایران برگشت و پیراهن فجر سپاسی را پوشید؛ انتقالی که شاید برای یک استعداد سابق فوتبال ایران که در اروپا هم بازی کرده بود عقبگرد به نظر میرسید اما فرصت حضور مستمر در مسابقات لیگ برتر میتوانست به او کمک کند دوباره خودش را نشان دهد.
حالا یادگار در ۲۲ سالگی فوتبال حرفهای اروپا را از نزدیک تجربه کرده و در مرحلهای از دوران ورزشیاش قرار گرفته که باید استعداد و تجربه را به عملکرد مستمر تبدیل کند.
گل او مقابل چادرملو از این جهت اهمیت دارد. کنترل توپ و ضربه نهاییاش در این صحنه، یادآور همان تواناییهای فنی است که از سالهای کودکی دربارهاش صحبت میشد و به مرور آن را فرا گرفت.
او حالا فرصت دارد ثابت کند آن همه امید و انتظار از یک استعداد کم سن و سال بیدلیل نبوده است.