
به گزارش "ورزش سه"، این مهاجم تصمیم گرفت در سکوت کامل و بدون اطلاع دادن به مارک فن بومل، سرمربی تیم، و سایر اعضای کادر مدیریتی، به دوران حضور خود در عرصه ملی پایان دهد.
بر اساس پشت پردههای فاش شده توسط نشریه هلندیزبان HLN، لوکاکو پس از پیروزی پرگل مقابل ایتالیا در رختکن ورزشگاه هیسل درخواست صحبت کرد. او در را بست و در برابر ۲۵ بازیکن ملیپوش حاضر سخنرانی کرد که فضای رختکن را در سکوت و احساسات فرو برد. در آن لحظه سرمربی، سایر اعضای کادر فنی و مسئولان فدراسیون حضور نداشتند و تنها پس از پایان ماجرا از این تصمیم مطلع شدند؛ زمانی که لوکاکو دوش گرفته بود و آماده ترک ورزشگاه میشد.
اما جرقههای این خداحافظی چند روز زودتر زده شده بود. طبق همین گزارش، ناامیدی لوکاکو دقیقاً از زمانی آغاز شد که متوجه شد در دیدار برابر ترکیه در ترکیب اصلی قرار نخواهد گرفت. این مهاجم پس از اینکه در جام جهانی ۲۰۲۶ به عنوان بازیکن ذخیره به کار گرفته شده بود، انتظار داشت دوباره نقش محوریتری در تیم ملی به دست آورد.

تغییر جایگاه او در تصمیم نهاییاش تاثیر زیادی داشت. لوکاکو احساس میکرد دیگر مهره کلیدی در برنامههای فن بومل نیست و شارل دکتلاره در رقابت برای تصاحب این پست جای او را گرفته است. او همچنین در دیدارهای مقابل ایتالیا و فرانسه از روی نیمکت بلند نشد که اتفاقی غیرعادی در دوران حرفهایاش به شمار میرفت. سرمربی تیم این وضعیت را کماهمیت جلوه داد، اما برای بهترین گلزن تاریخ بلژیک نادیده گرفتن این نشانهها دشوار بود.
تنشها زمانی افزایش یافت که او متوجه شد برابر ترکیه نیز نقشی فرعی خواهد داشت. لوکاکو به جای درخواست توضیح، مشکلات جسمانی را بهانه کرد و از ناراحتی در ناحیه لگن شکایت داشت. با این حال، طبق گزارشهای منتشر شده، این مهاجم بدون هیچ محدودیتی تمرین کرده بود و میتوانست تیم را در سفر همراهی کند، اما ترجیح داد در بلژیک بماند و تصمیم برای ترک شیاطین سرخ در همان مقطع در ذهنش پخته شد.
در شب خداحافظی نیز اتفاق معناداری رخ داد. در جریان بازی با ایتالیا، وقتی به لوکاکو اطلاع داده شد که قرار است به عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شود، او از این کار امتناع کرد. او دیگر تمایلی به استفاده از آن دقایق حضور در زمین نداشت و در عوض پیشنهاد داد که هوگو کویپرس به میدان برود. پس از پایان مسابقه، فن بومل در مصاحبههای خود از یک تصمیم مشترک صحبت کرد، اما طبق همین گزارشها، او هنوز بیخبر بود که لوکاکو تصمیمش را برای کنارهگیری از تیم ملی قطعی کرده است.

تنها در روز بعد یعنی دوشنبه بود که این مهاجم با انتشار پیامی در اینستاگرام تصمیم خود را علنی کرد. این اتفاق نقطه پایان یک فرآیند فرسایشی بود که از از دست دادن جایگاه اصلی و این احساس ناشی میشد که دیگر آن جایگاهی را که شایسته خود میدانست در تیم در اختیار ندارد.
به این ترتیب لوکاکو به عنوان برترین گلزن تاریخ تیم ملی بلژیک با ۹۴ گل در ۱۳۵ بازی خداحافظی میکند، اما خروجی آمیخته با ناراحتی و جنجال از خود به جا میگذارد.