تشویق مسی و درخشش هویلوند در غیاب کریستیانو
سزارین دردناک پرتغال بدون رونالدو!
به گزارش "ورزش سه"، بازیکنان دانمارک و برایان ریمر، سرمربی این تیم، پیش از این دیدار خواستار پیروزی مقابل یک تیم بزرگ شده بودند و شنبه شب در براگا، با پیروزی ۱-۴ مقابل پرتغال در لیگ ملت‌های اروپا تا حد زیادی به این هدف دست یافتند. پیر امیل هوییرگ در دقایق پایانی نیمه اول، نخستین گل دانمارک را از روی نقطه پنالتی به ثمر رساند و راسموس هویلوند با زدن دو گل در ابتدای نیمه دوم پیروزی تیمش را قطعی کرد. یواخیم اندرسن نیز جشنواره گل دانمارک را تکمیل کرد.
در مجموع، بازیکنان دانمارک نمایش قدرتمندی ارائه کردند و شاید این بهترین مسابقه آنها در دوران دو ساله حضور ریمِر روی نیمکت این تیم بود. با این پیروزی، دانمارک شانس خوبی برای کسب رتبه دوم گروه خود در لیگ ملت‌ها دارد. حتی صدرنشینی در گروه، جایگاهی که پرتغال تا پیش از این با اقتدار در اختیار داشت، ناگهان برای دانمارکی‌ها نیز در دسترس قرار گرفته است.
دانمارک برای کسب رتبه دوم باید در آخرین مسابقه گروهی خود که سه‌شنبه شب در ورزشگاه پارکن مقابل نروژ برگزار می‌شود، به پیروزی برسد یا به تساوی دست پیدا کند. برای کسب رتبه نخست، دانمارک باید نروژ را شکست دهد و پرتغال نیز مقابل ولز مغلوب شود. دو تیم برتر گروه به مرحله پلی‌آف تورنمنت سال آینده صعود می‌کنند. دانمارک در بدترین حالت، رتبه سوم گروه را تضمین کرده و پیش از قرعه‌کشی مرحله مقدماتی جام ملت‌های اروپا نیز در سید نخست قرار خواهد گرفت.
دانمارکی‌ها بازی را بهتر آغاز کردند و در ۲۰ دقیقه ابتدایی بر مسابقه مسلط بودند. این برتری به خلق چند موقعیت خطرناک منجر شد، به ویژه زمانی که محمد دارامی با دریبل‌های ظریف خود توپ را به سمت جلو می‌برد. با این حال، موقعیت‌های بزرگ دانمارک به نتیجه نرسید و به تدریج بازیکنان تکنیکی و توانمند پرتغال کنترل بیشتری بر مسابقه پیدا کردند.
با وجود این، دانمارک مقاومت کرد و در دقایق منتهی به سوت پایان نیمه اول، بار دیگر به جریان مسابقه برگشت. آنها زمانی از حریف پیش افتادند که هوییرگ ضربه پنالتی‌ای را تبدیل به گل کرد که روبن دیاز کمی پیش از آن، پس از ضربه سر هویلوند و برخورد توپ با دستش مرتکب شده بود. در ورزشگاه، حدود ۱۲۰۰ هوادار دانمارکی به وضوح در اقلیت بودند و حتی از آوردن طبل و بلندگوهای تشویق نیز منع شده بودند.
در مقابل، یک دی‌جی پرتغالی جایگاهی اختصاصی روی داربست‌های پشت یکی از دروازه‌ها داشت، جایی که ورزشگاه نسبتاً عجیب براگا، صخره‌ای را به عنوان پس‌زمینه در اختیار داشت. این دی‌جی پرشور صدای موسیقی را بالا برد و توانست بخش عمده‌ای از حدود ۳۰ هزار تماشاگر حاضر در ورزشگاه را به سردادن شعار «پرتغال، پرتغال، پرتغال» وادار کند.
این مسابقه همچنین ادای احترامی به کریستیانو رونالدو بود که از تیم ملی خداحافظی کرده است. تمام بازیکنان پرتغال با پیراهن شماره ۷ وارد زمین شدند. در دقیقه هفتم، تصویر رونالدو روی اسکوربورد ورزشگاه به نمایش درآمد و هواداران نیز فریاد معروف شادی پس از گل این اسطوره، یعنی «سیوووو»، را تکرار کردند. با این حال، غیبت رونالدو در این مراسم ادای احترام باعث شد این اقدامات چندان تأثیرگذار به نظر نرسند و در ورزشگاه، جایی که بسیاری با پیراهن این اسطوره حاضر شده بودند، نوعی هیجان ناتمام و بلاتکلیف احساس می‌شد.
هویلوند در نیمه دوم با زدن دو گل که عملاً تکلیف مسابقه را مشخص کرد، حال و هوای هواداران میزبان را بدتر کرد. پنج دقیقه پس از شروع نیمه دوم، هویلوند با پاس زیبای میکل دامسگارد، توپ را با ضربه‌ای ظریف وارد محوطه دروازه کرد. هفت دقیقه بعد، این مهاجم ناپولی بار دیگر توپ را با ضربه‌ای محکم وارد دروازه کرد تا دبل خود را به ثبت برساند. تماشاگران دانمارکی فریاد می‌زدند: «براگا چقدر ساکت شده است.» آنها همچنین در طول مسابقه چندین بار نام «مسی» را سر دادند.
شرایط برای پرتغالی‌ها زمانی بدتر شد که یواخیم اندرسن، مدافع دانمارک، با ضربه سر توپ را وارد دروازه کرد تا نتیجه ۰-۴ شود. نتیجه‌ای که هواداران دانمارک طبق عادت از روی سکوها مطالبه می‌کردند، اما به ندرت به تحقق آن نزدیک شده بودند. این بار، هواداران خوشحال دانمارکی احتمالاً می‌توانستند با این موضوع کنار بیایند که برناردو سیلوا، بازیکن پرتغال، در وقت‌های تلف شده یکی از گل‌ها را جبران کرد تا نتیجه ۱-۴ شود.
برای یافتن آخرین پیروزی دانمارک مقابل پرتغال باید به سال ۲۰۰۸ بازگشت. در آن مسابقه، دانمارکی‌ها شکست ۰-۲ را با پیروزی ۲-۳ عوض کردند. پرتغال پیش از دیدار شنبه در لیگ ملت‌های اروپا مقابل دانمارک، به وضوح شانس نخست پیروزی محسوب می‌شد. اما تیمی که در زمین حاضر شد، شباهت چندانی به تیم پرستاره پرتغال نداشت که مقابل مهمانان دانمارکی شکست سنگینی را متحمل شد.
راسموس هویلوند، زننده دو گل دانمارک در این مسابقه، چندان به این موضوع فکر نمی‌کند که پرتغال در سطح همیشگی خود بازی نکرد. از نظر او، نتیجه چیزی جز هدیه‌ای به بازیکنان دانمارک نیست. او پس از مسابقه به شبکه تی‌وی ۲ گفت: «هیچ‌کس نمی‌تواند چیزی از عملکرد ما کم کند. قبول دارم که پرتغال طوری وارد زمین نشد که انگار قرار است در فینال جام جهانی بازی کند اما ما در خانه حریف، مقابل یکی از پنج تیم برتر اروپا و مدعی اصلی گروه بازی می‌کردیم. این یک هدیه بزرگ به خودمان بود. نمی‌خواهم درباره این که آنها خوب بودند یا نبودند صحبت کنم. این پیروزی امروز هدیه‌ای به خودمان بود.»
به نظر می‌رسد که کار پرتغال برای خروج از زیر سایه سنگین رونالدو و فشار شدیدی که جدایی این بازیکن از تیم ملی به آنها وارد کرده بسیار دشوار است. وزنه سنگینی که این اسطوره در تیم ملی کشورش داشت، هنوز هم بر دوش این تیم سنگینی می‌کند و حضور بازیکنانی مانند ژوائو فلیکس و گونچالو راموس نمی‌تواند به تنهایی جای او را در خط حمله این تیم پر کند.
