سال‌های فراموش نشدنی داشتم؛
قدوس: به ایرانی بودنم افتخار می‌کنم
به گزارش "ورزش سه"، سامان قدوس آنقدر در تیم ملی حضور داشته و بازی‌های درخشانی به نمایش گذشته که کمتر کسی به یاد می‌آورد او به‌عنوان یک بازیکن دو رگه و در حالی که تجربه دو بازی و گلزنی برای تیم ملی سوئد را داشت، تصمیم گرفت پیراهن ایران را بر تن کند و در سه جام جهانی به میدان برود.
قدوس نخستین بازی ملی خود را روز 13 مهر 96 در مسابقه تدارکاتی تیم ایران مقابل توگو در ورزشگاه آزادی انجام داد که کارلوس کی‌روش 63 دقیقه از این بازیکن استفاده کرد و آخرین بازی او با پیراهن ایران هم در سومین دیدار شاگردان امیر قلعه‌نویی در جام جهانی 2026 با حضور 67 دقیقه‌ای برابر مصر انجام شد.
سامان 33 ساله که در فیفادی قبل هم در لیست تیم ملی قرار داشت، اما تصمیم گرفت به اردو نیاید، حالا خداحافظی خود را به‌طور رسمی اعلام کرد تا پس از 10 سال و یک ماه به پایان کارش در عرصه ملی برسد.
قدوس که نخستین گل ملی خود را روز 18 آبان 96 مقابل پاناما به ثمر رساند، طی یک دهه حضورش در تیم ایران 70 بازی ملی انجام داد که آمار 3 گل و 10 پاس گل را ثبت کرد و سه جام جهانی متوالی را پشت سر گذاشت و در نهایت تصمیم به خداحافظی گرفت تا جوان‌ترها جایگزین او شوند.
سامان قدوس که تجربه بستن کاپیتان تیم ملی ایران را هم به‌دست آورد، حالا در پیامی اینستاگرامی به‌طور رسمی خداحافظی خود از عرصه ملی را اعلام کرد و نوشت:
«پس از ۹ سال فراموش‌نشدنی، زمان آن رسیده که با تیم ملی ایران خداحافظی کنم.
سخت است بتوانم با کلمات بیان کنم که نمایندگی مردم سرزمینم چه معنایی برای من داشته است. پوشیدن این پیراهن یکی از بزرگ‌ترین افتخارات زندگی‌ام بوده است. این پیراهن خاطرات، تجربه‌ها و احساساتی به من هدیه داده که برای همیشه با خودم به همراه خواهم داشت.
در تمام این سال‌ها، همیشه تمام تلاشم را کردم تا چه در داخل زمین و چه خارج از آن، بهترین نماینده برای مردم کشورم باشم. من همیشه مسئولیتی را که با پوشیدن این پیراهن بر دوشم بود درک می‌کردم و به آن افتخار می‌کردم.
انتخاب نمایندگی ایران و مردمش، یکی از آسان‌ترین تصمیم‌های زندگی‌ام بود، اما تصمیم به خداحافظی و کنار رفتن، یکی از سخت‌ترین تصمیم‌هایی است که در تمام زندگی‌ام گرفته‌ام.
از تمام هم‌تیمی‌ها، مربیان، کادر فنی و همه کسانی که در این ۹ سال بخشی از این مسیر بودند، از صمیم قلب تشکر می‌کنم.
و مهم‌تر از همه، از مردم ایران که همیشه عشق، حمایت و محبت خود را به من نشان دادند، ممنونم. حمایت شما برای من معنای خاصی داشته و هیچ‌وقت آن را فراموش نخواهم کرد.
پوشیدن پیراهن تیم ملی ایران همیشه بخشی از وجود من باقی خواهد ماند.
با تمام وجود، به ایرانی بودنم افتخار می‌کنم.
زنده باد ایران! 🤍»
