
به گزارش "ورزش سه"، مهدی رحمتی حدود 20 سال در سطح اول فوتبال ایران و تیمهایی مانند استقلال، سپاهان، مس کرمان و... به میدان رفت و در نهایت با پیراهن پدیده مشهد از دنیای فوتبال خداحافظی کرد و بلافاصله در نقش مربی به لیگ ایران بازگشت. جایی که البته شروع دوره مربیگریاش به عنوان بازیکن - مربی رقم خورد.
او درباره دوره پایانی حضورش در دنیای بازیکنی توضیح داد: داستانهایی در زمان فوتبال من بوده است، اما بنا به شرایط و اتفاقاتی که رخ داد، سال آخر فوتبالم در پدیده مشهد بازی کردم و سال خوبی داشتم. با توجه به تغییر سرمربی و اتفاقاتی که رخ داد، توانستیم سهمیه آسیا بگیریم. شرایط به گونهای پیش رفت که از طرف باشگاه پدیده به من پیشنهاد سرمربیگری شد. با بزرگان خودم از جمله آقای قلعهنویی، آقای پیروانی، آقای دایی و آقای گلمحمدی صحبت کردم و نظر این بزرگواران را درباره خودم پرسیدم و آنها گفتند شرایطش را داری که در مربیگری موفق شوی.
او ادامه داد: من زمانی هم که بازی میکردم، سعی میکردم به مسائلی که کادرفنی در طول هفته درباره تاکتیکها و چیدمان تیم میگویند، تمرکز کنم و در طول بازی به به بازیکنان گوشزد کنم. روی چیدمان خط دفاعی و چیدمان تیمی تمرکز داشتم و آقای قلعهنویی و آقای گلمحمدی میگفتند تو در دروازه هستی و صحبت میکنی، ما راحت روی نمیکت مینشینیم و دغدغه نداریم. آقای شفر مصاحبه کردند و گفتند هر وقت میخواهم توپی روی دروازه نیاید، از مهدی استفاده میکنم. اینها نکاتی بود که باعث شد من تصمیم بگیرم پیش از اینکه یک بازیکن مسن باشم، یک مربی جوان باشم و در عرصه مربیگری شانس خودم را امتحان کنم. بنابراین از پدیده استارت کار من خورد.
این بازیکن پرسابقه و مربی حال حاضر گل گهر درباره دشواری شغل مربیگری عنوان کرد: از همان ابتدا با مشکلات زیادی دست و پنجه نرم کردیم و نتیجهاش هم این موهای سفیدی است که میبینید. آقای قلعهنویی یک جمله کلیدی داشت که میگفت انشالله مربی بشوید تا بفهمید ما چه عذابی میکشیم. واقعا الان و به خصوص در این فصل، این جمله را به معنای واقعی حس کردم و سختی کار را متوجه شدم.
او در پاسخ به این سوال که آیا در فوتبال حسرتی برایش باقی مانده بود؟ گفت: من همیشه سعی کردم طوری فوتبال بازی کنم که به چیزهایی که میخواستم، برسم. حس میکنم چیزهایی که واقعا ارزش داشت و من بهایش را با تمرین و بازی و سختی کشیدن پرداخت کردم، به دست آوردم.
رحمتی در مورد نذاشتن بازی خداحافظی هم عنوان کرد: هیچوقت دوست نداشتم بازی خداحافظی داشته باشم، چون سلامی نکردم که بخواهم خداحافظی کنم. در کشور ما اسطورههای زیادی بودند، مثل آقای دایی که آقای گل دنیا بود، اما بدون خداحافظی و بدون تقدیر و قدردانی از فوتبال رفت. سعی کردم هیچوقت توقعی از کسی نداشته باشم و به همین دلیل کمتر عذاب میکشم و راحتتر زندگی میکنم.