
به گزارش "ورزش سه"، ژوزه مورینیو و امیلیو بوتراگنیو روز سهشنبه در سالن اجتماعات مجموعه ورزشی رئال مادرید، مراسم افتتاحیه سال تحصیلی ۲۷-۲۰۲۶ مدرسه دانشگاهی رئال مادرید و دانشگاه اروپا را برگزار کردند.
در این مراسم که آغازگر بیستویکمین دوره فعالیت این مرکز آموزشی بود، النا گازاپو، رئیس دانشگاه اروپا، و ماریسا سائنس، مدیر اجرایی مدرسه دانشگاهی رئال مادرید و دانشگاه اروپا نیز حضور داشتند.
سرمربی رئال مادرید در این مراسم پشت تریبون رفت و بخشی از تجربیات خود را با دانشجویان به اشتراک گذاشت. او گفت: «رئال مادرید بهخاطر تمام افتخاراتی که کسب کرده، باشگاهی بزرگ است؛ اما بزرگی این باشگاه فقط به جامهایش محدود نمیشود، بلکه اصول و ارزشهای آن و شیوه حضورش در ورزش و جامعه نیز اهمیت دارد. من ۱۳ سال خارج از اسپانیا بودم و در این مدت بهتر متوجه شدم که مردم خارج از اسپانیا چه دیدگاهی نسبت به رئال مادرید دارند. در سال ۲۰۱۳ میتوانستم در این باشگاه بمانم، اما بهخاطر علاقهام به رئال مادرید و چون احساس میکردم تیم در آن مقطع به مربیای با ویژگیهای من نیاز ندارد، تصمیم به جدایی گرفتم.»

مورینیو همچنین درباره عواملی که باعث موفقیتش در دوران مربیگری در بالاترین سطح فوتبال شدهاند، صحبت کرد و گفت: «این موفقیت حاصل ترکیبی از عوامل مختلف است. من با استعدادهایی متولد شدم و همیشه خودم را برای قدم بعدی آماده کردهام. به نظر میرسید همهچیز بهتدریج در جای درست خود قرار میگیرد. با وجود اینکه افراد زیادی در اطراف ما حضور دارند، سرمربی همیشه تنهاست و این شرایط دشواری است. باید بلد باشیم ضعفهای خود را پنهان کنیم.»
سرمربی پرتغالی در ادامه، خاطره جالبی از پدرش تعریف کرد: «پدرم عاشق رئال مادرید و آلفردو دیاستفانو بود. او دوران حرفهای خوبی بهعنوان بازیکن داشت و یکی از برجستهترین لحظات دوران فوتبالش، حضور در یک بازی دوستانه در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو بود که به افتخار پاکو خنتو برگزار شد. برای پدرم و نسل او، دیاستفانو بهترین بازیکن تمام دوران بود. آن مسابقه برای پرتغالیها اهمیت زیادی داشت، زیرا قهرمان ما، اوزهبیو، به دلایل سیاسی هرگز فوتبال پرتغال را ترک نکرده بود و در آن بازی با پیراهن رئال مادرید به میدان رفت.»