
به گزارش “ورزش سه”، نه، روح آن پرسپولیس شکستناپذیر و فرصت طلب در جایی از کالبد تیم فعلی جدا شده اگرچه همه تلاش کادرفنی بر احضار و بازگرداندن آن است ولی معادلهای با چند مجهول هنوز راه درازی تا حل شدن دارد: کافی است سه گلی را ببینید که این تیم از فجرسپاسی و فولاد دریافت کرد؛ یک شوت از راه دور در غیاب هافبک دفاعی و دو گل از داخل محوطه جریمه با غفلت مدافعان مرکزی - گلهایی که صدر جدول را از این تیم سلب کرد.
مهدی تارتار در ابتدای فصل در میان بی اعتمادی هواداران پرسپولیس هدایت این تیم را برعهده گرفت و زیر فشار شدید و خردکننده هواداری، نقل و انتقالات و پیش فصل را پشت سر گذاشت. اما شروع امیدوارکننده سرخپوشان در رقابتهای لیگ برتر و کسب چند پیروزی متوالی، اوضاع را برای این سرمربی و شاگردانش به سامان کرد، تا جایی که او کم کم در حال جمع کردن اولین گروه هواداری در پشت سر خود بود. اما ناگهان همه چیز مانند یک سقف شکسته بر سر پرسپولیس آوار شد، تیمی که انگار همه طرفداران 17 تیم دیگر هم منتظر باختنش بودند.

نگرانی اصلی در پرسپولیس این است که ان باشگاه با وجود سرمایهگذاری جدی امسال به تیمی که در ذهن هواداران شکل گرفته بود تبدیل نشود. تیمی زیبا مطابق با تصاویر خیالی اما پر از شباهت با قهرمانهای گذشته، جلوهای که تیم تارتار هنوز به آن دست پیدا نکرده اگرچه خودشان را کشتهاند تا بهترین تیم ایران باشند. این داستان در دنیا هر روز اتفاق میافتد. باشگاه بزرگ و ثروتمند منچستر یونایتد در پایان عصر فرگوسن هزاران راه را انتخاب کرده و هرگز به نتیجه نرسیده و حالا در رتبه هجدهم جدول سرمربی جدیدی را انتخاب کرده است.
البته اگر یونایتد در رتبه یکی مانده به آخر دچار بحران شده، پرسپولیس در جایگاه یکی مانده به اول این تجربه را پشت سر میگذارد و هواداران پرسپولیس ا که تا چند هفته پیش این باور را داشتند که مهدی تارتار میتواند رهبر پروژه تغییر نسل و جوانسازی این تیم لقب بگیرد پس از دو باخت برابر فولاد و فجرسپاسی به حالت قهر درآمدهاند. عجیب است ولی قابل پیشبینی بود.

برای پرسپولیس این یک مسئله تکراری است. کارلوس گاریدو سرمربی مشهور اسپانیایی باوجود برد در دربی، پس از چند شکست به همین اوضاع دچار شد. اسماعیل کارتال سرمربی نامدار فوتبال ترکیه که گرانترین سرمربی سالهای گذشته پرسپولیس نیز بوده، علی رغم برد در شهرآورد، هرگز نتوانست اعتماد کامل هواداران را جلب کند. این موضوع برای وحید هاشمیان و اوسمار هم وجود داشت که البته دو مورد متفاوت و به خصوص روی نیمکت پرسپولیس بودند. هاشمیان برخلاف مهدی تارتار در ابتدای انتصاب به عنوان سرمربی، اعتماد کامل هواداران را جلب کرده بود و اوسمار هم به خاطر قهرمانی پیشین، اقبال عمومی گستردهای داشت. اما همه چیز ناگهان فرو پاشید.
در این فصل، شکست پرسپولیس مقابل فجرسپاسی به این معنا بود که فاصله با سپاهان به سه امتیاز رسید. پرسپولیس دو با سه شکست متوالی خانگی دچار سقوطی شدید در نتایج شده، در حالی که سپاهان پنج پیروزی پیاپی به دست آورده و نمایش خوبی هم دارد، درست برخلاف تیم تارتار که دیگر با سه امتیاز نمیتواند پاهای نه چندان زیبایش را بپوشاند!
در پرسپولیس چرخه از دست رفتن اعتماد به این شکل است: 1) یک یا چند شکست، 2) فشار هواداران رقیب، 3) خشم گروههای طرفداری خودی، 4) انتقال فشار به دفتر مدیرعامل و هیئتمدیره و 5) در نهایت تصمیم نهایی برای تغییر در راس اداره باشگاه یا تیم (برکناری مدیرعامل یا سرمربی).

البته در زمانی تجمعات هواداری پای ثابت این چرخه بود که حالا مردم مشکلات بزرگتری دارند و این یک امتیاز موقتی برای سرمربیان تیمهای پرهوادار است که قبلا پس از هر شکست قول و قرار جمع شدن مقابل وزارت ورزش، کابوسشان بود!
پرسپولیس در حال حاضر در آرامش فیفادی در مرحله سوم و چهارم این چرخه است. اوضاع پرسپولیس آنقدر بد نیست که در اینستاگرام به هواداران این تیم نمایش داده میشود اما به هر حال، گروهی از هواداران به این باور رسیدهاند که این تیم در فصل جاری هم نمیتواند به موفقیت برسد.
اما همه چیز هم آنقدر تیره نیست. در نتایج پرسپولیس بهجز تفکرات مربی، نکات دیگری هم دخیل بوده است:
* اسکواد پرسپولیس با تغییر کامل مواجه بوده و ترکیب اصلی این تیم نسبت به فصل گذشته 7 بازیکن جدید را در خود داشته است. چهار بازیکن ترکیب اصلی و دو هافبک این تیم عوض شدند که یک تغییر بنیادین برای این تیم محسوب میشود. به عبارتی هیچ تیم دیگری در لیگ برتر ایران با این حجم از تغییر مواجه نبوده است.
* برای پرسپولیس این تغییرات اجتنابناپذیر بود.
آنها تقریبا سه پنجره نقل و انتقالات تابستانی فرصت داشتند که تغییرات را به آرامی پیش ببرند اما حالا که گذشته، میتوان قضاوت این را داشت که با تصمیمات اشتباه، این فرصت را از دست دادند تا مجبور شوند در این پنجره تغییرات بیشتری را اعمال کنند.

* در ترکیب تیم فعلی پرسپولیس مهدی زارع، دانیال ایری و پوریا لطیفیفر بازیکنان زیر 23 ساله محسوب میشوند. همچنین امیرحسین محمودی، پوریا شهرآبادی و محمدحسین صادقی بازیکنان جوانی هستند که به تناوب برای این تیم بازی میکنند. پرسپولیس نه فصل گذشته و نه هیچ زمان دیگری شش بازیکن جوان (بدون در نظر گرفتن بازیکنانی مثل پویا اسمی) زیر 23 ساله را در ترکیب بازی خود نداشت.
*حتی با وجود دو شکست متوالی آنها بیشترین امید گل، ضربه در چارچوب و موقعیت خطرناک این فصل را به ثبت رساندهاند که این یک نقطه امیدواری است، هرچند که وقتی توپ وارد گل نشود، این چیزی جز حسرت و افسوس نخواهد داشت.
* در عین حال، پرسپولیس به نظر دچار ضعف فنی و همچنین ضعف در تصمیمگیری هم بوده است. به خصوص در طول مسابقه این ضعف بیشتر به چشم میآید که طبیعتا مسئولیت آن با مهدی تارتار است. به طور ساده پرسپولیس هنوز قادر به فوتبال بازی کردن و تحمیل قدرت خود به تیمهای مقابل در طول 90 دقیقه نیست و نمایش دلچسبی ندارد. چیزی که از تیمهای مدعی انتظار داریم، ارائهای محکم و بیرحمانه و زیباتر است. فوتبالی که امیدوارمان کند.

بسیاری از هواداران پرسپولیس نمیتوانند اعتمادی که به برانکو ایوانکوویچ برای ساخت یک تیم جدید داشتند، به مهدی تارتار هم داشته باشند. با این حال یک واقعیت ساده در این مورد وجود دارد: او سرمربی حال حاضر پرسپولیس است، 20 سال سابقه مربیگری داشته، سالها برای موقعیت فعلی خود آماده شده و همچنین نقل و انتقالات و پیش فصل را هم رهبری کرده. در کنار همه این موارد، او در کنار یحیی گلمحمدی و علی دایی، تنها سرمایههای مربیگری پرسپولیس به شمار میرود و طبیعتا نابود کردن او به شکلی که مخالفانش دوست دارند، چیزی جز یک شکست برای باشگاه پرسپولیس نخواهد بود.
هرچند که این سرمربی هم باید نشان دهد که وجاهت و شایستگی در دست گرفتن یک پروژه بزرگ برای تیم پرسپولیس را در اختیار دارد و این را بیشتر از بُعد فنی، باید در ویژگی ظاهری خود هم به نمایش بگذارد و با اعتماد به نفس بیشتری، سرمربیگری در تیم پرسپولیس را در اختیار خود بگیرد.

بعضیها به سادگی دستاوردهای 17 فصل حضور تارتار در لیگ برتر را نادیده میگیرند، صرفاً به این دلیل که در نهایت جامی به دست نیاورد. حال آنکه نباید فراموش کرد او نفت مسجدسلیمان را به تیم تک رقمی در لیگ برتر تبدیل کرد. پارس جنوبی را به رتبه پنجم لیگ برتر رساند که در حال حاضر در لیگ دسته اول دست و پا میزند. پیکان، گلگهر، ذوبآهن و ملوان هم تیمهایی بودند که در دوره حضور این سرمربی، رتبه بین پنجم تا هشتم را کسب کرده بودند و الان در جایگاه ضعیفتری دیده میشوند. او مربی باثباتی بوده و تیمهای خوبی را هدایت کرده است و از کارنامه لازم برای حضور در این پست برخوردار بوده، گرچه نیمکت قرمزه قبلا اسطورههایی مثل علی دایی و یحیی گلمحمدی و حتی علی پروین را قربانی کرده است.
اما یک چیز جدید و یک مد تازه در این باشگاه:
در پرسپولیس پیش از آنکه حاشیه قبلی به پایان برسد، یک حاشیه جدید به وجود میآید. روسای باشگاه، سرمربی، بازیکنان و البته هواداران، هر کدام به سهم خود در این حواشی تاثیر دارند. در نهایت اگر پرسپولیس قصد دارند برای سومین فصل متوالی از رقابت قهرمانی کنار نرود، باید هرچه سریعتر به مسیر ابتدای فصل خود بازگردد. جایی که به نظر میرسید یک پرسپولیس جدید در حال تولد است؛ پیش از اینکه بحرانهای فعلی که اغلب خودساخته بودند، تیم را گرفتار خود کنند. طبعا نگرانی برای کسب نتایج بهتر چندان طول نخواهد کشید، یا تیم به جاده پیروزی برمیگردد یا تصمیمی جدید در مدیریت گرفته خواهد شد!