
به گزارش ورزش سه، در اواسط دهه ۷۰ و بعد از درخشش در ترکیب آرارات، شاهد انتقال ادموند بزیک به پرسپولیس بودیم؛ ستاره گلزنی که با پیراهن شماره ۲۲ کار خود را در پرسپولیس آغاز کرده و در همان سال ابتدایی و با گلزنی مقابل استقلال، طلسم هفت سال ناکامی در کسب پیروزی در دربی را در دقیقه ۸۸ شکست. چند ماه بعد و در روز خداحافظی فرشاد پیوس، او با یک ضربه تماشایی از راه دور دوباره دروازه استقلال را باز کرده و به ستاره محبوب هواداران پرسپولیس تبدیل شد.
ادموند بزیک حدود شش سال برای پرسپولیس بازی کرد و هرچقدر در فصول ابتدایی درخشان بود، در یکی دو سال آخر دچار افت محسوسی شده بود. اما در جریان درگیری لفظی اخیر رضا شاهرودی و ادموند بزیک، مدافع چپ سابق پرسپولیس از اصطلاح "بلهقربانگو" در توصیف مهاجم ارمنی پرسپولیس استفاده کرد؛ لغتی که باعث برآشفتگی این ستاره آرام و بیحاشیه شده و او را به پاسخگویی واداشت.

اما ادموند بزیک روز گذشته و با مرور یک خاطره از روزهای ابتدایی سال ۸۰ مدعی شد او هرگز بلهقربانگو نبود و اگر این ویژگی و خصلت را داشت، سالهای بیشتری برای پرسپولیس بازی میکرد. شاید نسل جدید هواداران پرسپولیس به خوبی نمیدانند ادموند بزیک دقیقا چه خاطرهای را نقل کرده، اما در ادامه ماجرای روزهایی را مرور خواهیم کرد که در نهایت به بدترین دوران حیات باشگاه پرسپولیس منجر شد.
پرسپولیس در سال ۷۹ دچار تغییرات فراوانی شد و وضعیت در این باشگاه با تنشهای دائمی همراه بود. مهدی هاشمینسب، فوقستاره محبوب پرسپولیس در ابتدای تابستان سال ۷۹ از این باشگاه جدا شد و به استقلال پیوست. همین جدایی وضعیت پرسپولیس را مغشوش و متلاطم کرد و در ادامه فصل نیز اوضاع چندان برای این تیم خوب پیش نرفت. تیم تحت هدایت پروین فصل را با تساوی مقابل سایپا آغاز کرد و در نهایت، در روزهای پایانی سال ۷۹، بعد از پنج سال در دربی مقابل استقلال شکست خورد.
از دست دادن چند بازیکن مهم، درگیریهای مستمر مدیریتی و البته وضعیت متلاطم رختکن از دلایل اصلی افت پرسپولیس در آن فصل بود. البته پرسپولیس در اسفندماه آن سال میزبان مرحله یکچهارم نهایی جام باشگاههای آسیا بود و در نهایت با یک پیروزی شیرین و خاطرهانگیز مقابل الهلال، جواز صعود به مرحله نیمهنهایی را کسب کرد. چند روز بعد از آن برتری تاریخی مقابل الهلال، عباس انصاریفرد مدیرعامل وقت باشگاه، یک مهمانی ترتیب داد و بازیکنان پرسپولیس را به ضیافت صعود به جمع چهار تیم برتر آسیا دعوت کرد.

چند هفته قبل حسن عابدینی، مدیرعامل محبوب پرسپولیس و البته فرد معتمد علی پروین، جایگاه خود در این باشگاه را از دست داده و حتی برای چند ساعت بازداشت هم شده بود. سازمان تربیت بدنی تصمیم به انتخاب مدیرعامل جدید باشگاه گرفته بود؛ تصمیمی که هرگز به مذاق علی پروین خوش نیامد. به همین علت، جمعی از بازیکنان محبوب علی پروین مثل داوود فنایی، بهروز رهبریفرد، افشین پیروانی، علی انصاریان، حامد کاویانپور و چند نفر دیگر، به دعوت عباس انصاریفرد برای حضور در این مهمانی پاسخ مثبت نداده و راهی آن مجلس نشدند. اما چند نفر از بازیکنان در این مهمانی حضور پیدا کردند که سرآمد آنها احمدرضا عابدزاده بود و البته رضا شاهرودی، ادموند بزیک، محمد برزگر، هادی مهدوی کیا، علی اکبریان، مجتبی فرجی و مهدی نکونام نیز دیگر حاضران در این مراسم بودند؛ گروه بازیکنان پرسپولیس که البته رابطه چندان خوبی با علی پروین نداشته و اغلب در فهرست مغضوبان او قرار میگرفتند.
همین حضور در مهمانی منجر به یک تصمیم طوفانی از سوی علی پروین در روزهای آغازین دهه ۸۰ و در نوروز آن سال شد. در تاریخ هشتم فروردین و در اولین روزی که نشریات فوتبال در ایران در سال جدید منتشر شدند، خبر اخراج بازیکنان بزرگ پرسپولیس نیز به تیتر یک روزنامههای پرفروش تبدیل شد. بازیکنان بزرگ و مهمی که در اوج مسابقات لیگ و البته در آستانه مرحله نیمهنهایی جام باشگاههای آسیا از پرسپولیس اخراج و با خشم و عصبانیت علی پروین مواجه شدند.
ادموند بزیک در این رابطه حقیقت را میگوید؛ تنها او و هادی مهدویکیا بعد از آن تصمیم جنجالی علی پروین دیگر هرگز به پرسپولیس بازنگشتند. احمدرضا عابدزاده برای یکی دو هفته در ترکیب پرسپولیس حضور پیدا کرد و در نهایت در تاریخ ۲۱ فروردین، برای آخرین بار مقابل سپاهان به میدان رفت و برای همیشه با دنیای فوتبال خداحافظی کرد.

رضا شاهرودی نیز فصل بعد به پرسپولیس بازگشت و مدت کوتاهی برای این تیم به میدان رفت. البته دوباره درگیری جدیدی بین او و علی پروین رخ داد و در نهایت شاهد وداع همیشگی ستاره محبوب هواداران پرسپولیس با این باشگاه بودیم. رضا شاهرودی مدتی در تیمهایی چون پیکان و پاسارگاد بازی کرد و در نهایت خیلی زود با فوتبال خداحافظی کرد.
هادی عقیلی نیز یکی دیگر از نفراتی بود که از مدافعان مستعد و جوان رختکن پرسپولیس محسوب میشد. البته او تنها یک بار و در جریان دیدار مقابل آدونیس مشهد در جام حذفی در آذر سال 78، دقایقی برای پرسپولیس بازی کرد. در ادامه شاهد جدایی هادی عقیلی و انتقال او به سپاهان و البته تبدیل شدن این بازیکن به یکی از مدافعان برتر فوتبال ایران در یک دهه بعد بودیم.
ادموند بزیک علاقهای به عذرخواهی و بازگشت به پرسپولیس نشان نداد و چندی بعد شاهد انتقال این ستاره ارمنی به سپاهان بودیم. اما او در اصفهان تولدی دوباره یافته و در سال ۸۲ و زیر نظر فرهاد کاظمی، هم قهرمانی در لیگ برتر را تجربه کرد و هم عنوان آقای گلی را به خود اختصاص داد؛ یک انتقام واقعی و سفتوسخت از علی پروین که البته هرگز علنی نشد. او هیچگاه حتی یک کلمه علیه سرمربی محبوب پرسپولیس مصاحبه نکرد، اما به هر حال به شدت از تصمیم علی پروین عصبانی بوده و تصور میکرد به ناحق از پرسپولیس اخراج شده است.
درگیریهای مدیریتی در آن مقطع تا یکی دو سال بعد ادامه یافت و در نهایت شاهد حضور اکبر غمخوار و جدایی یکساله علی پروین بودیم؛ دورانی دشوار، ترسناک و وحشتناک برای پرسپولیس که تا چهار، پنج سال بعد نیز ادامه یافت و در نهایت منجر به جدایی همیشگی علی پروین از جمع باشگاه شد.
بعد از بیست و چند سال، ادموند بزیک در مجادله اخیر خود با رضا مالدینی، این خاطره را مرور کرده است؛ ماجرایی که در آن این ستاره ارمنی در کنار ستاره بزرگی چون عابدزاده از پرسپولیس اخراج شد، اما شاهرودی برای مدتی به این تیم بازگشت و البته دیگر هرگز شاهد حضور ادموند بزیک در پرسپولیس نبودیم.